မိုးနှင့်အောင်မဲညို

 

ဇူလိုင်လ၃၀ရက်နေ့က ကျောင်းမှာအားတဲ့အချိန်စာရေးနေရင်းနဲ့ ညနေဘက်ပြဿနာတွေတက်သွားတော့ မနက်နိုးတည်းကတလမ်းလုံး Mood ဝင်လာတဲ့စာတွေက အကုန်လုံးပျောက်သွားပြီး ဆက်မရေးချင်တော့တာနဲ့ ဒီအတိုင်းပဲထားလိုက်တယ်

၇ရက်​နေ့ကကားပေါ်မှာအသက်ရှုပြန်ကြပ်တော့ အိမ်ကနေစီးလာတဲ့ ၃၅ကားကိုပဲပတ်စီးပြီး အိမ်ကိုပြန်လိုက်ရတယ် အလုပ်ထွက်ခါနီးဆူပူခံရမှာကိုမကြိုက်လို့  ပင်ပန်းနေပေမယ့် စနေနေ့နားရက်၊၉ရက်နေ့ကိုအစားထိုးရက်အဖြစ် အလုပ်ပြန်ဆင်းပေးလိုက်တယ် 

၉ရက်နေ့ကျောင်းလာတော့ ရာသီဥတုကလည်းသာယာနေတော့ Mofa ရုံးဟောင်းရှေ့ကပန်းရုံထဲမှာ အောင်မဲညိုပန်းတွေပွင့်နေတာများ ဖွေးနေတာပဲဗျာ နောက်ကျမှာစိုးရိမ်တာနဲ့ပဲ ဓါတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်ဘူး ၁၀ရက်နေ့စောစောရောက်ပေမယ့် စနေနေ့ညကရွာထားတဲ့မိုးအရှိန်ကြောင့် မနေ့ကလန်းဆန်းနေတဲ့ပန်းတွေအကုန်လုံး ညှိးကျကုန်ပါလေရော အဲ့ဒါနဲ့ မနေ့ကမရိုက်ဖြစ်မိတာကို နောင်တရမိတယ်

မိုးတွင်းအခါမှာနေသာတဲ့နေ့တချို့ပဲ လန်းဆန်းနိုင်တဲ့ အောင်မဲညိုပန်းနဲ့ လက်ရှိလုပ်ငန်းခွင်ကကျွန်တော်နဲ့ အလားတူနေတော့ ဒီနေ့ကျမှစာကိုထပ်ဖြည့်ရေးပြီးတော့ post တင်ဖြစ်သွားတာပါဗျာ

ဇူလိုင် ၃၀ မနက်၆နာရီ Alarm မြည်တော့ အိပ်ယာကမထဘူး ​၆နာရီခွဲကျောင်းသွားမယ့် တူတော်မောင်ထန်းညက်ခဲထမင်းဘူးအတွက် အမေ့ကိုနှိုးတော့မနက်ခင်းမှအိပ်ပျော်လို့အမေကမထနိုင်ဘူး 

အစ်မတော်ကျတော့လည်း ညဘက်မီးဖိုချောင်သိမ်းဆည်းပြီး ဘုရားကန်တော့ပြီးမှအိပ်ရတော့ သူ့ကိုလည်းနှိုးလို့လည်းမကောင်းဘူး ၅မိနစ်လောက်ဆက်အိပ်ပြီးတော့ အိပ်ယာထမှဖြစ်မှာပါလေဆိုပြီး ထရပါလေရော

ကိုယ်တွေကသာ ၆နာရီမထချင်သေးတာ ဦးလေးအငယ်ကမနက်၅နာရီတည်းကနိုးနေပြီးတော့ ထမင်းအိုးတည်၊ဟင်းနွှေးပေးပြီး​တော့ အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲအိုးတောင်ပွက်နေပြီ 

တူတော်မောင်အတွက်ကော်ဖီမစ်ဖျော်ပေး ထမင်းဘူးထည့်ပေးပြီးမှတရားစဖွင့်ရတယ် ၆နာရီခွဲဒေါင်ဆိုတာနဲ့  ကားမမီမှာစိုးလို့သူ့အတွက်အဆင်သင့်မဖြစ်နေရင် ​ထမင်းဘူးတောင်ယူမသွားတက်တော့ သူကျောင်းတက်တဲ့နေ့တိုင်း သူ့ကိုဦးစားပေးပြီးပြင်ဆင်ပေးရတယ်

ပြီးတော့မှ ဆိုင်အတွက်ရေနွေး၂ဘူးတည်ပေး အဖေ့အတွက်အိုဗာတင်းနဲ့ ဦးလေးနဲ့ကျန်တဲ့လူတွေအတွက်ကော်ဖီအမှုန့်ဖျော်ပြီးတာနဲ့ ကော်ဖီသောက်ထမင်းဘူးထည့်ပြီးတာနဲ့ ရေမိုးချိုးအလှပြင်ပြီးတော့အလုပ်ကိုလာ

အိမ်ကနေအချိန်မီထွက်နိုင်ဖို့ Alarm သုံးကြိမ်ပေးထားပေမယ့် မိန်းလမ်းမကြီးလမ်းကူးဖို့စောင့်ရရင် ၃၅ ကလွတ်သွားရရော တစ်ခါတလေမိန်းလမ်းမကြီးက ကားရှင်းနေပါရဲ့ ၃၅ ကားကမရပ်ပေးရင်လည်း သွားပါလေရောဗျာ

၃၅ ကားပေါ်စီးလာရင်းနဲ့ ကျောက်ရေတွင်းအကျော်မှာကားပိတ်နေတော့ ပလက်ဖောင်းအပေါ်ကစုံတွဲလေးကိုမြင်လိုက်ရရော နှစ်ယောက်လုံးရှိလှ အသက်၁၈၊၁၉အရွယ်လေးတွေ 

ကောင်မလေးက မိန်းကလေးထုံးစံအတိုင်း အပြင်သွားတော့လှလှလေးပြင်ထားတာ ဗိုက်ဖုံးအကျီကိုပါတိတ်ထမီလေးနဲ့တွဲဝတ်ထားတာ ကောင်လေးကတော့တီရှပ်နဲ့ဘောင်းဘီအတိုလေးဝတ်ထားပြီး ကောင်မလေးကိုလက်တစ်ဖက်ကလက်ချိတ်ပြီး တခြားလက်တစ်ဖက်ကအိတ်ကိုင်ထားတာ

ကောင်လေးကချို့တဲ့ပုံရတယ် ကောက်မလေးကပြည့်စုံပုံရတယ် အိမ်ထောင်တစ်ခုကိုတည်ထောင်လိုက်တဲ့အတွက်  နှစ်ယောက်စလုံးမျက်နှာပေါ်မှာ စိုးရိမ်စိတ်အလျင်းမရှိဘဲအေးချမ်းနေလို့ ကောင်မလေးကတော့ ငါမိခင်ဖြစ်ပြီဆိုတဲ့စိတ်ကလေးနဲ့ သူ့အမျိုးသားလက်ကိုဆွဲပြီးတော့ မျက်နှာလေးကိုမော်နေတာပဲ

ကောင်လေးကလည်း မိခင်လောင်းသူ့အမျိုးသမီးလေးမျက်နှာကို​ငဲ့ကြည့်ပြီးတော့ အပြုံးပန်းတွေဝေနေတာများ ကားလမ်းပိတ်နေတဲ့ ၅မိနစ်ဆိုတဲ့အချိန်ခဏလေးမှာ မြင်ရတာကြည်နူးစရာပါ လူငယ်သဘာဝလာမယ့်ဘေး ​ပြေးတွေ့ရဲတဲ့စိတ်ဓါတ်ကို ချီးကျူးရမလား အပြစ်ဆိုရမလား မတွေးတက်တော့ဘူးဗျ

ကျွန်တော်သာ ၂၀၁၂ခုနှစ်က ဇူလိုင်လလောက်က ယောင်္ကျားစိတ်မွှန်ထူပြီးတော့ AHA နောက် တဇွတ်ထိုးလိုက်သွားမိရင် အခုအချိန်ဆယ်နှစ်သားအရွယ်ကလေးတွေနဲ့ လောကဓံရိုက်ချက်ကို ဒူပေတာပေခံနေရမလား ဒါမှမဟုတ် လောကဓံကိုမခံနိုင်လို့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ကလေးတွေကိုထားခဲ့ပြီး လောကကြီးကိုကျောခိုင်းသွားမလားဆိုတာ မသိနိုင်ပါဘူးဗျာ

အခုအချိန်မှာတော့ ၂၀၁၂ခုနှစ်က ဘဝမှာအရူးမိုက်ဆုံးအချိန်ဖြစ်ခဲ့ရပေမယ့် ယောင်္ကျားစိတ်မွှန်ထူပြီး တဇွတ်ထိုးလိုက်မသွားခဲ့မိတဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်နေရပါတယ်ဗျာ

လောကကြီးကမတရားဘူးထင်ခဲ့ပေမယ့် တကယ့်ကိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာတော့ ကျွန်တော့်ကိုအများကြီးတားမြစ်ခဲ့ပေးခဲ့ပါတယ်ဗျာ။